Hayatımızdaki kişileri seçme özgürlüğüne sahibiz; ancak refah bir toplum inşa etmek için bireyler olarak üzerimize düşen sorumlulukları layığıyla yerine getirmek zorundayız. Tasarladığımız ürünler de tıpkı bizler gibidir. Çalışacakları ortama göre tasarlanmalı, çevrelerindeki diğer cihazlar ve bireylerle tam bir uyum içinde, yeteneklerini en üst düzeyde ve sorunsuz bir şekilde sergileyebilmelidirler.
Bir saatin akrep ve yelkovanı rakamlarla birleştiğinde nasıl anlam kazanıyorsa, içindeki elektronik devre de o sistemin ayrılmaz bir parçasıdır; hatta bazı durumlarda hayat kurtaran kritik bir role sahiptir.
Elektromanyetik alanlar, fizik yasaları keşfedilmeden önce de varlıklarını sürdürüyordu. Eğer elektromanyetik girişim (EMI) olmasaydı, fotosentez gerçekleşmez ve bildiğimiz anlamda bir yaşam olmazdı. Evren, muazzam bir uyum üzerine kuruludur. Bizler de teknolojiyle nano boyutlara indikçe, bu kusursuz dengeye uygun sistemler tasarlamaya çalışıyoruz. Nanoteknoloji, bu mikro uyumu makro sistemlere yayarak tam bir dengeyi hedefler.
Elektronların manyetik uyumu, koparılması neredeyse imkansız bağlar oluşturur. Bu bağlar zorla koparıldığında ise kontrol edilemez enerjiler açığa çıkar. Tıpkı bu doğal uyum gibi, bir elektronik devredeki komponentleri tanıyarak ve enerjilerini verimli kullanacak şekilde konumlandırarak EMC sorunlarının önüne geçebiliriz.
Günümüzde ailelerde yaşanan kopukluklar gibi, elektromekanik sistemlerdeki EMC sorunları da genellikle ihmal ve ilgisizlikten kaynaklanır. Bir ailede çocukları birbirinden ayırmak nasıl mümkün değilse; bir devredeki faz-nötr veya pozitif-negatif dengesini de aynı hassasiyetle korumalıyız. Bu dengeyi, parçaların doğal yeteneklerini ve "eşitlik" prensibini gözeterek kurduğumuzda gerçek verime ulaşırız.
Dostluklarda olduğu gibi; artı ve eksinin enerji seviyeleri ve frekansları birbiriyle eşleştiğinde, sistem huzurla çalışır. EMC de tam olarak budur: Birbiriyle dost olan birimlerin eksikliklerini tamamlaması ve fazlalıklarını gelişime yönlendirmesi.
Unutmayalım ki; doğru yönlendirilmeyen yüksek zeka bir toplum için nasıl tehdit oluşturabiliyorsa, kontrolsüz elektromanyetik alanlar da sistemler için öyledir. Doğal bir nükleer tepkime (Güneş) fotosentezle hayat verirken, kontrolsüz bir patlama yok eder.
Bir saatin akrep ve yelkovanı rakamlarla birleştiğinde nasıl anlam kazanıyorsa, içindeki elektronik devre de o sistemin ayrılmaz bir parçasıdır; hatta bazı durumlarda hayat kurtaran kritik bir role sahiptir.
Elektromanyetik alanlar, fizik yasaları keşfedilmeden önce de varlıklarını sürdürüyordu. Eğer elektromanyetik girişim (EMI) olmasaydı, fotosentez gerçekleşmez ve bildiğimiz anlamda bir yaşam olmazdı. Evren, muazzam bir uyum üzerine kuruludur. Bizler de teknolojiyle nano boyutlara indikçe, bu kusursuz dengeye uygun sistemler tasarlamaya çalışıyoruz. Nanoteknoloji, bu mikro uyumu makro sistemlere yayarak tam bir dengeyi hedefler.
Elektronların manyetik uyumu, koparılması neredeyse imkansız bağlar oluşturur. Bu bağlar zorla koparıldığında ise kontrol edilemez enerjiler açığa çıkar. Tıpkı bu doğal uyum gibi, bir elektronik devredeki komponentleri tanıyarak ve enerjilerini verimli kullanacak şekilde konumlandırarak EMC sorunlarının önüne geçebiliriz.
Günümüzde ailelerde yaşanan kopukluklar gibi, elektromekanik sistemlerdeki EMC sorunları da genellikle ihmal ve ilgisizlikten kaynaklanır. Bir ailede çocukları birbirinden ayırmak nasıl mümkün değilse; bir devredeki faz-nötr veya pozitif-negatif dengesini de aynı hassasiyetle korumalıyız. Bu dengeyi, parçaların doğal yeteneklerini ve "eşitlik" prensibini gözeterek kurduğumuzda gerçek verime ulaşırız.
Dostluklarda olduğu gibi; artı ve eksinin enerji seviyeleri ve frekansları birbiriyle eşleştiğinde, sistem huzurla çalışır. EMC de tam olarak budur: Birbiriyle dost olan birimlerin eksikliklerini tamamlaması ve fazlalıklarını gelişime yönlendirmesi.
Unutmayalım ki; doğru yönlendirilmeyen yüksek zeka bir toplum için nasıl tehdit oluşturabiliyorsa, kontrolsüz elektromanyetik alanlar da sistemler için öyledir. Doğal bir nükleer tepkime (Güneş) fotosentezle hayat verirken, kontrolsüz bir patlama yok eder.